Niezatapialna Żółta Łódź Podwodna
SIKA POLAND wciąż pozostaje jedynym zespołem w ELIT III Lidze, który ani razu nie poczuł goryczy porażki. Tym razem łupem Żółtej Łodzi Podwodnej padła drużyna WIELKIEJ WOLI.
Wolanie mieli przez całe spotkanie bardzo skutecznie odcinany prąd. Główna armata zespołu, Michał Jaworski, był cały mecz wypychany na własną połowę. Gdy tylko zbliżał się do bramki rywali doskakiwali do niego defensorzy uniemożliwiając mu swobodna grę. Bez popularnego „Kapo” pod grą, WIELKA WOLA straciła swoją ofensywną siłę i mimo licznych prób nieudało jej się trafić do siatki. Pokonać Piotra Sztandura próbował Adrian Oleksiak, który co chwila decydował się na drybling i po chwili oddanie strzału, ale to bramkarz Chemików wychodził z tych pojedynków zwycięsko. Również Marcin Wrona starał się wbić chociaż honorowe trafienie, ale zbyt często odbierano mu piłkę tuż pod polem karnym przeciwników.
SIKA POLAND jak przystało na pretendenta do mistrzostwa, grała spokojny, wyrachowany futbol, ale potrafiła też zaskoczyć błyskawicznym atakiem. Wynik spotkania otworzył Łukasz Chodowski, który po rzucie rożnym najwyżej ze wszystkich wybił się w powietrze i skierował futbolówkę do sieci. Dla „Człowieka Brody” ten występ był naprawdę udany. Stwarzał masę zagrożenia pod polem karnym przeciwnika i co chwila stawał przed dobrą strzelecką sytuacją. Dobrą formę podtrzymał także Karol Bujalski, który w tym starciu dwukrotnie trafił do bramki strzeżonej przez Pawła Rybkę. Za dobry występ w środku pola wysoką ocenę zgarnia również Michał Szymajda, który dopisuje na swoje konto dwie ważne asysty. Michał odkrył w sobie duszę prawdziwego playmakera i podawał do swoich kolegów dosłownie na centymetry.
Już tylko dwa mecze do końca sezonu, a my pytamy – czy ktoś zatrzyma SIKĘ? Chemicy wydają się niemal pewni swojego triumfu, ale niech nie spoczną zbyt wcześnie na laurach.
Zawodnik meczu: Karol Bujalski [SIKA Poland]
Niesamowicie pewny przy wykończeniu akcji, nieco jak Marcin Robak, potrafi wejść z ławki i niespodziewanie zdobyć gola. Albo i dwa.
Damian Ambrochowicz